The Guitar Artistry Of John Fahey verscheen in de jaren zestig en markeert een belangrijk moment in het oeuvre van gitarist John Fahey. Het album wordt doorgaans gerekend tot het folkgenre, maar Fahey’s virtuositeit en zijn eclectische benadering maken een strikte indeling lastig. Zijn gitaarspel is net zo goed beïnvloed door blues, Native American muziek, Indiase ragas, experimentele dissonantie en zelfs elementen uit de popmuziek. Hiermee creëert hij een eigenzinnig muzikaal landschap dat zowel meditatief en rustgevend, als ontwijkend en ontregelend kan klinken.

Fahey wordt geprezen als een echte vernieuwer binnen de akoestische gitaarmuziek. Hij past fingerpicking uit de traditionele country- en bluesmuziek toe op composities die doen denken aan klassieke en wereldmuziek. Zijn originaliteit leverde hem een bescheiden, maar loyale schare volgers op; zijn werk blijft tot vandaag inspireren en vernieuwen. Het album weerspiegelt Fahey’s karakter als muzikant: een gedreven verzamelaar van obscure traditionele muziek en een kleurrijke persoonlijkheid die de grenzen van het genre blijvend heeft opgerekt.