Franco Mussida's band Premiata Forneria Marconi (PFM) was de eerste rockband in Italië die internationaal succes had. De band probeerde door de jaren heen verschillende stijlen uit, van folk tot rock, en is vandaag de dag nog steeds actief. Mussida verliet de band in 2015 om zich op andere taken te concentreren. Hij is onder andere voorzitter en oprichter van CPM, een school voor hedendaagse populaire muziek.
Zijn vierde soloalbum 'The Planet of Music and the Journey of Iòtu' is een muzikale odyssee die de luisteraar meeneemt op een reis door een denkbeeldige wereld. 'Dit werk is geboren uit twee sterke impulsen. Het verlangen om degenen die graag naar muziek luisteren iets meer te vertellen over de waarden en krachten van deze buitengewone magie die mij sinds mijn kindertijd heeft verleid en geboeid. Ten tweede wil ik terugkeren naar geluid, harmonie en melodie, met een vocabulaire dat volgens mij mijn leeftijd weerspiegelt en de ervaring van de liefde voor muziek van mijn generatie,' zegt Mussida over het werk, waarin stem en gitaar als ruggengraat fungeren.
Mussida vond beide instrumenten opnieuw uit voor zichzelf en werkte met een 'verhalende stem'. Het geluid van de gitaar moest ook speciaal zijn: 'Voor de gitaar was ik op zoek naar een geluid dat me een sensatie zou geven die ik nog nooit eerder had ervaren. Ik was op zoek naar een nieuwe geluidsbron. Een natuurlijke bron, zonder te kiezen voor een van de duizenden die de digitale technologie nu weet te produceren, te creëren en aan iedereen aan te bieden.' Mussida vond uiteindelijk wat hij zocht bij een goede vriend die een gitaar naar Mussida's wensen aanpaste. De stem en gitaar worden begeleid door keyboard, bas en percussie.
Een meeslepende ervaring die een 'eenvoudige' frontale geluidsbron niet kan bereiken. De muziek op 'The Planet of Music' is zeer diepgaand en probeert de luisteraar in een verhalende dimensie te plaatsen. Daarom was een van de overwegingen bij het mixen van de Dolby Atmos-versie het opnemen van akoestische geluidsbronnen in hun natuurlijke omgeving. Het doel was om de ruimtelijke perceptie van de luisteraar uit te breiden, om hem als het ware bij de hand te nemen en hem mee te nemen in de nieuwe wereld van meeslepend geluid.
