Deze opname is gemaakt met een enkele Nimbus Ambisonic microfoon op de normale positie voor het orkest, ongeveer twee meter achter de dirigent en op hoofdhoogte. In de ruimte tussen de dirigent en de microfoon waren de acteurs vrij om zich te groeperen volgens de eisen van de dialoog. In de meest dramatische delen van het stuk, met name de 'transformatie'-scène, bewogen de acteurs zich echter vrijer en gingen ze soms zelfs achter de microfoon staan. Door de opname 'live' te maken, met musici en acteurs die samen optraden in plaats van ze later te mixen, ontstond er een eenheid van doel en een experimentele sfeer tijdens de sessies. Beide groepen ervoeren voor het eerst hoe perfect de muziek integreert met het drama en het aanvult, en het proces van ontdekking en samenspel dat zo mogelijk werd, was een voortdurende verrassing en opwinding.